Ga naar hoofdinhoud
Doneer nu

Bedankt dat u online wilt doneren

EN

15 december 2017

Blog: mijn bezoek aan Jenny Cozijnsen

‘In de jaren zestig maakten Martien en ik een reis naar Zuid-Afrika. We hadden geen idee dat we zoveel blinde en slechtziende kinderen zouden tegenkomen. Martien werd hier als oogarts diep door geraakt. Daar werd de kiem gelegd voor de oprichting van Dark & Light Blind Care’.

Jenny Cozijnsen zit in haar sfeervolle flat in Zeist, omringd door oude krantenartikelen en fotoboeken als ik haar bezoek. Ik ben nog maar net gestart als directeur bij Light for the World Nederland – het vroegere Dark & Light- en wil graag meer horen over de geschiedenis van de organisatie. Daarvoor is deze 87-jarige dame de aangewezen persoon: zij en haar man, oogarts Martien Cozijnsen, waren de oprichters. Jenny opereerde op de achtergrond, maar was een onmisbare kracht. ‘Mijn man was een hele goede netwerker en verbinder’, vertelt Jenny, ‘Hij kreeg zaken in gang. Maar hij sprak nauwelijks een woord Engels. Ik wel.”

Jenny Cozijnsen

Jenny Cozijnsen

Het bezoek aan Zuid-Afrika laat Martien niet los. En al snel volgt een volgende ervaring, in Thailand. ZOA-Vluchtelingenzorg vraagt hem in de persoon van Dini van Bruggen om als vrijwilliger oogheelkundig werk op te zetten in een vluchtelingenkamp. Jenny laat de foto’s zien, waar Martien kinderen opereert en jonge artsen adviseert hoe vroegtijdig oogziekten te ontdekken en te behandelen. “Het kwam steeds sterker op mij af dat ik er aan moest gaan staan”, verwoordt Martien zijn roeping jaren later in het Nederlands Dagblad.

Terug in Nederland bezoekt hij Tearfund. Hij wil graag horen wat het betekent om een stichting op te zetten. Hoe omzeilt hij de bekende valkuilen?

“Vanuit onze contacten in Thailand groeiden de eerste projecten van Dark en Light”. Ik zie foto’s van een tehuis voor blinde kinderen. Typische jaren-tachtig foto’s van een Thais schooltje. ‘Geïntegreerd onderwijs’ staat erbij geschreven. “We gaven blinde kinderen steun om naar een gewone school te gaan”, licht Jenny toe, “de docenten kregen training hoe ze het beste met blinde kinderen om konden gaan”.

Martien en Jenny startten de stichting vanuit hun eigen woonkamer in Zeist. Het was pionieren. Vrienden en kennissen, maar ook mensen die breed bekendheid genoten, werden gevraagd om zich in te zetten voor de stichting. Zo was majoor Bosschard in de eerste jaren altijd van de partij als er vergaderd werd in de woonkamer van de Cozijnsens. Martien wist mensen te raken. “Hij vroeg me langs te komen”, vertelde één van de eerste leden van het Comité van Aanbeveling aan mij. “Ik zag dia’s van het werk in Thailand. Onderweg naar huis kwam ik in een file. Daar was ik eigenlijk wel blij mee, ik was er echt ondersteboven van”.

Jenny verzorgde de administratie, schreef brieven in het Engels en waar nodig vertaalde ze speeches van Martien. “Het was de mooiste tijd van mijn leven”

In de hoek van het appartement van Jenny staat een foto van Martien. Hij overleed op Koningsdag 2015. Als ik naar zijn foto kijk, spijt het me dat ik hem nooit heb ontmoet. Maar gelukkig zijn er de verhalen die een veelkleurig beeld schetsen. “Hij had een bijzonder talent om mensen aan zich te binden”, vertelt Jenny. “Hij behandelde mijn zoon aan een ernstige oogafwijking, en sindsdien hielden we jaarlijks contact”, vertelt een betrokken donateur me een aantal weken later. “Als Ton op reis was, kon het zomaar gebeuren dat Martien opeens op de stoep stond met een taart”, vertelt Jobke, echtgenote van oud-directeur Ten Hove.

Op de tafel van Jenny Cozijnsen ligt een oud interview. Daaruit blijkt de sterke drive van Martien en Jenny om vanuit liefde voor God zich in te zetten voor mensen in nood. Grote woorden gebruikten de Cozijnsen daarbij niet. In de woorden van Jenny en de citaten van Martien hoor en lees ik een combinatie van een diepe passie en nuchtere daadkracht. “We worden niet overvraagd”, reageert Martien op de vraag van de journalist of hij nooit moedeloos wordt van zijn werk. “Jezus zelf had geen beperkingen toen hij op aarde leefde. Toch is Hij slechts in een heel klein gebied bezig geweest. Hij genas niet álle blinden en melaatsen. Dat geeft mij rust”.

Als ik wegrijd van de flat van Jenny Cozijnsen realiseer ik me dat veel elementen uit het verhaal van Jenny nog altijd essentieel zijn voor het werk van Light for the World. De oude foto’s, de ‘blote-voeten-dokters’ die Martien opleidde, de getypte brieven – allemaal verleden tijd. Maar de wens om bij te dragen aan een samenleving die echt welkom is voor iedereen, ook dat ene blinde kind, dat delen we nog altijd. Het diepe besef dat ieder mens schepsel van God is. De nuchtere constatering dat we dat nooit alleen kunnen en expertise van anderen nodig hebben – hetzat er vanaf het begin aan in. Aandacht voor projecten waarin kinderen of volwassenen niet apart worden behandeld, maar focus op inclusie, ook dat zag ik terug in de oude fotoboeken.

Mooi dat ik 35 jaar later onderdeel mag zijn van de beweging die Martien en Jenny in gang hebben gezet!

Dicky Nieuwenhuis

Dicky Nieuwenhuis

Gerelateerde Berichten

16 oktober 2018

Welkom nieuwe bestuursleden!

Lees Voor We hebben twee nieuwe leden in ons bestuur! Met enthousiasme en energie gaan ze aan de slag. Annet Lukkien is een van onze nieuwe bestuur...

1 oktober 2018

Naar de kleuterschool in Mozambique!

Lees Voor In veel landen kunnen kinderen met een handicap niet naar de kleuter- en basisschool toe. Ze krijgen namelijk minder zorg, ondersteuning ...

1 oktober 2018

Grote impact bij vrouwen en jongeren in Cambodja

Lees Voor In Cambodja wordt hard gewerkt, met resultaat! Een grote groep vrouwen binnen ons project Women with Disabilites zijn getraind in het kri...

blijf op de hoogte

Schrijf u in voor de nieuwsbrief en ontvang 10x per jaar het laatste nieuws over de projecten en acties van Light for the World.

  • Dit veld is bedoeld voor validatiedoeleinden en moet niet worden gewijzigd.